Kırk beşinci yaşgünümü dün gece tek başıma beş şişe bira içerek kutladım. Ama benim içtiğim bira çok yüksek alkollü Belçika birasıdır, o yüzden hafife almaya gelmez. Bu yaşın özel bir anlama geldiğini düşündüğüm için içtim o kadar herhalde, yoksa doğum günlerimi her akşamkinden farklı geçirmek gibi bir alışkanlığım yoktur. Üç bira içerim ve hafif yalpalamaya başladığım zaman hooop yatağa giderim her zaman. Elbette yatmadan önce en az yarım litre su içmeyi ihmal etmemelisin dostum yoksa ertesi sabahın tehlikeye girmesi olasılığı yüksek olur. Yani ya işe geç kalırsın, ya hiç gidemezsin, ya da gidersin de bütün gün baş ağrısından ruh gibi oturursun ya da ortalıkta dolaşmaktan başka bir şey yapamazsın. Bu da pek hoş karşılanmaz bizim iş yerinde. Hangi iş yerinde öyle karşılanır ki zaten, benimki boş laf bakma sen.

On beş dakika sonra

Ben pek konuşkan bir tip değilimdir normalde ama bazen böyle bir kaç bardak içtim mi çenemin düşeceği tutar. Üzgünüm dostum, bu akşam da sen yakalandın bu boşboğaz işe yaramazın bir boka benzemeyen laflarına… Eyvallah, anladım zaten, sen de kafa adamsın ama kibarlığı bırak şimdi. Önce ben saçmalayacağım sen dinleyeceksin, sonra da sıra sana geçecek, sarhoşluk budur oğlum. Oğlum dedim diye bozulma ha, neredeyse o yaşlardasın ondan. Her sarhoşun karşısındakinin saçmalıklarını çok önemli bir şeymiş gibi dinlemesi gerekir hem, komik bir şeyler söylediği zaman en içten bir şekilde gülmesi de o derece önemlidir. Çünkü sarhoşluk hali insanların içlerini birbirlerine en çok yaklaştırdıkları ve anlamaya çalıştıkları zamandır ve insan bunun daha da içten ve samimi olması için ekstra bir çaba göstermelidir bana kalırsa. Özellikle her iki kişi de çok içmişse… Gerçi yeterince içilmişse buna gerek kalmaz ya, neyse karıştırmayalım kafaları şimdi.

Hem bak ne diyeceğim: Ben dün gece kırk beşinci yaşımı kutladım, biliyor musun? Kutladım derken lafın gelişi yani, kutlanacak bir tarafı olduğundan değil yani. Kırk beş yıl yaşamış olmak sana nasıl görünüyor, söylesene bana… Sen çok gençsin daha, kaçsın 32 mi? Ne?? 29 mu? Ne iş yapıyorsun? Oh oh, finans sektöründesin demek, paralar oluk oluk akıyor desene. Anladım… Ben gemi inspektörüyüm. Gemilerin denetimini yapıyorum. Efendim… Pek anlamadın değil mi? Hahhahha… Ben senin işinle ilgili anlattıklarını ne kadar anladıysam sen de benimkileri o kadar anlamışsındır işte. Bu meslekler bizim hayatımızın duvarları çoktan beri, farkında değil misin? Hepimizi ayrı dünyalara hapsediyorlar, olay bu kadar basit.

…Ne o, konuşmuyorsun hiç? Kaç dakika geçti dikkat ettim, tek bir laf etmedin. Yoksa bir derdin mi var? Yalnızlık mı çekiyorsun burada? Canını ben mi sıktım yoksa? Kalkıp gidebilirsin istiyorsan, seni zorla tutan yok. Dertleşelim diye oturduk şuraya, istemiyorsan gitmekte serbestsin. İyi peki tamam, ben öyle bir şey varsa saklama diye dedim, kızma hemen. Oturuyoruz işte… Hadi şerefine!

…Türk’sün demek… Ben Belçikalıyım, eğer varsa öyle bir şey. Hahhahha… Belçika’nın kuzeyindenim evet. Ama on yaşına kadar kaldım oralarda. Sonra on sene Brüksel’deydim, kalanı da böyle dolaşmacayla geçti işte. Ne Belçikalısı ya, Flaman’ım ben düpedüz… Almanca ve Fransızca da bilirim ama ana dilim Flemenkçe tamam mı? Senin ana dilin ne? Türkçe mi? Demek sen azınlıklardan değilsin ha? Nasıl da iyi biliyorum sizin oraların meselelerini ha?

Bak oğlum, sana boyumdan büyük bir laf edeyim, kimsenin nereli olduğunun önemi yoktur tamam mı? Yalnız mısın, önemli olan budur, mutluluğunu bu belirler. İşte apaçık sen de öylesin, ben de. Yalnızlığın şerefine öyleyse! Siktiğimin yalnızlığı ikimizin de ortak milletidir bundan böyle. Hahhahha…

Yirmi dakika daha sonra

Kaç tane içtin ki sen? Dört mü? Dikkat et, bu biranın dört tanesi diğerlerinin sekiz tanesine denktir. Ben bir gece bundan dört tane içmiştim de sevdiğim kızın kapısına dayanmıştım, biliyor musun? Onu ne kadar sevdiğimi, ona sunacak daha ne kadar çok şeylerim olduğunu söylemiştim. O ise bir daha evine gitmememi, onunla konuşmamamı ve aramamamı söylemişti bana, bağıra çağıra hem de. Özür dilerim genç adam, canını böyle sıkıcı aşk hikayeleriyle sıkmak istemezdim… Demek sizde de çok ha böyle gönlü kırıklar. Bak bunu bilmiyordum işte!

Her neyse, o kız bana öyle bağırdıktan sonra ben de kimseye öyle şeyler söylemedim. Anlıyorsun değil mi, birisi sana öyle bağırdıktan sonra, bir başkasına aynı şeyleri söyleyemezsin artık. Sen anlayışlı bir insansın dostum, ne dediğimi anladığını fark ediyorum gerçekten. Ben de bir daha öyle şeyleri kimseye söylemedim ve o hisleri bir daha da hissetmedim zeten. Sonra evlendim bir de, biliyor musun? Çok iyi bir insanla, kafalarımız pek iyi uyuşurdu, melek gibi kızdı yemin ederim. Altı sene evli kaldık ve iki çocuğumuz oldu. Onlara bakmak için kaç para ödüyorum hala biliyor musun? Maaşımın yarısını.. Yaa, evet tam yarısını. Bunlara alışsan iyi olur dostum, hayatın gerçekleridir bunlar.

…. Şimdi ne mi yapıyor? Hangisi, beni kovan mı? Bilmem, o günden sonra bir daha görmedim onu, hiçbir fikrim yok o yüzden. En son benim yerime başkasıyla birlikte olduğunu duymuştum; ama ne hala o adama birlikte olup olmadığını biliyorum, ne de bir başkasıyla evlenip evlenmediğini. Ama hala bazı akşamlar onu düşünmeden uyumam dostum ben, bazı sabahlar da onun rüyasını görmüş kalkarım.

…Bilmem ki ne yapıyor şimdi… Neyse boşver yüzde doksanını unuttum ben onun, kalan yüzde onu böyle arada gelip gider. Şerefsiz, sen de az değilmişsin ha, nereden hatırlattın bana yirmi yıl önceki karıyı? Bak hala sorup duruyor hınzır.

Baksana, yarın işe gitmeyecek misin sen oğlum? Hadi o zaman iyi geceler, yatma vakti geldi artık.

Fotoğraf: Martin Boose

Tarih:   18 Nisan 2009 Cumartesi
Saat:     10:30 - 19:00
Yer:      Plan B (Tünel’de, Beyoğlu Belediyesi’nin karşısında, Şişhane Metro istasyonunun arkasında)
Adres: Meşrutiyet Caddesi Kıblelizade Sk. Tepehan Apt. Kat: 2 No: 1/6 Tünel – Beyoğlu, İstanbul

Harita için lütfen tıklayın.

Tel:       (0212) 251 40 23 - 24
Email:  info@planb.com.tr
www.planb.com.tr (Plan B’nin web sitesinde, yayımladığı kitaplarla ilgili detaylı bilgi alabilirsiniz.)

6 Mayıs’a dek sürecek olan sergide yer alan sanatçılar şunlar: Haluk Akakçe (Türkiye), Nathalie Djurberg (İsveç), William Kentridge (Güney Afrika), Katariina Lillqvist (Finlandiya), Jockum Nordström (İsveç), Lotte Reiniger (Almanya), Christiana Soulou (Yunanistan), Ladislas Starewich (Polonya), Andrew Vickery (Büyük Britanya) ve Kara Walker (A.B.D.).

Gölge tiyatrosunun, sinema öncesi tarihteki önemini vurgulayan sergi küratörü Paolo Colombo, sergiyle ilgili olarak şöyle diyor: “Bu serginin kalbinde ve temel metaforunda, Türk ve Yunan gölge tiyatrosu gelenekleri, özellikle de Karagöz karakteri yatıyor”.

Perşembe günleri müzeyi ücretsiz olarak gezmek mümkün.
Müze adresi: Meclis-i Mebusan Cad. Liman İşletmeleri Sahası Antrepo No: 4, Karaköy - İSTANBUL
Tel: (0212) 334 73 00
İstanbul Modern Müzesi web sitesinde detaylı bilgi bulabilirsiniz.

Brian Holmes ve Claire Pentecost, 17 Şubat Salı günü İstanbul’da, Bienal Konuşmaları kapsamında, “Kıtaların Kayması: Algı Politikaları” isimli bir konuşma yapacaklar. Konferans, herkese açık ve İngilizce olacak.

Claire Pentecost, Chicago Sanat Enstitüsü Üniversitesi Fotoğraf Bölümü’nde (School of the Art Institute of Chicago), fotoğraf, eleştirel kuram dersleri ve disiplinlerarası seminerler veriyor. Ayrıca endüstriyel ve biyoteknik tarım konusu üzerinde çalışıyor.

Sanatsal ve siyasi eylem biçimleri üzerine çalışan Brian Holmes ise Hieroglyphs of the Future: Art and Politics in a Networked Era (Geleceğin Hiyeroglifleri: İletişim Ağları Çağında Sanat ve Siyaset, Zagreb, WHW, 2002) ve Unleashing the Collective Phantoms: Essays in Reverse Imagineering (Kolektif Hayaletleri Salıvermek: Tersine Hayal Mühendisliği Yazıları, New York, Autonomedia, 2008) başlıklı kitapların yazarı. Brian Holmes’un web sitesinden detayli bilgi almak mümkün.

Ekonomik krizin yaratacağı potansiyel dönüşümde sanatçının rolünü tartışacak olan konferans, 17 Şubat 2009 Salı günü saat 18.30‘da Platform Garanti Güncel Sanat Merkezi‘nde (5. Kat) yapılacak.

Faruk Kaya’nın yayıma hazırladığı kitabın yayın kurulu, Bahadır Baruter, Erdil Yaşaroğlu, Metin Üstündağ ve Selçuk Erdem’den oluşuyor.

Penguen Karikatür Yıllığı, 2008’e farklı bir gözle bakma fırsatı veriyor.

Tiyatro Gerçek, W. Gordon Smıth’in yazdığı, Ülkü Tamer’in çevirdiği tek kişilik “Van Gogh” oyununu sahneye koyuyor. Oyunun ilk gösterimi, 16 Şubat 2009 Pazartesi günü, saat 20:00’de Kenter Tiyatrosu’nda gerçekleştirilecek. Van Gogh’u canlandıracak olan Hakan Gerçek, sanatçıyı şöyle anlatıyor:

Yaratılan renkler, çizgiler. İnsan doğasının neler yaratabileceğinin kanıtı.. Hissettiklerini kağıda aktarma yeteneği.. Bu yeteneğin çok çalışarak geliştirilmesi… Hiçbir karşılık beklemeden çalışmak. Sadece sevmek, merak etmek. Bu yolculukta çekilen acılar, hüzünler, çatışmalar. Yaratılan yüzlerce eserin karşılığını görememek ve acılı yaşamın ardından acılı bir son…Ama tüm bunlardan duyulan o rengarenk haz…Van Gogh…

Ben de bu müthiş ressamı sahneye taşıyorum ve soruyorum: “Onun hakkında ne düşündüğümü aktarmak istedim. Bilmiyorum, bilemiyorum başarabildim mi ?”

Oyunun Şubat ayındaki gösterimleri:
16 Şubat 2009 Saat:20.00 Kenter Tiyatrosu
19 Şubat 2009 Saat:20.00 Akatlar Kültür Merkezi
26 Şubat 2009 Saat:20.00 Akatlar Kültür Merkezi

Jehan Barbur’un, masallar aleminden seslenir gibi gelen büyülü bir sesi var. Ama bu masalsı ses, sizi rüyalar alemine değil, gerçeklerin dünyasına çağırıyor, uykudan uyanmaya çağırıyor.

Kapaktaki daktilonun ima ettiği gibi, “Uyan” albümü, müzisyenin kendi yazdığı şarkılardan oluşuyor. Dünya üzerine, aşk üzerine, gerçek üzerine şarkılar…

Albümün prodüktörlüğünü de Jehan Barbur, Cudi Genç’le birlikte yapmış. Söyleyecek sözü, anlatacak hikayesi ve özgün bir tarzı olan bir müzisyenin albümünü dinlemek isterseniz, Uyan albümünü tavsiye ederiz.

Cudi Genç’in, Seksek’teki müzikli öyküsü Yıldızlar Nerde Uyur‘da, Jehan Barbur’un sesini dinleyebilirsiniz. Ayrıca, Jehan Barbur’un myspace sayfasında, albümden bölümler dinlemek mümkün.

“Manga: Japon Çizgi Romanının Tarihi, atom bombasıyla insanlığın en ağır yaralarından birini almış olan bir halkın eşsiz hayal gücünün bir tarihi.”* Japonya’da yayımlanan tüm dergi ve kitapların yüzde kırkını mangalar oluşturuyor. Bütün dünyaya ihraç edilen, farklı dillere çevrilip basılan mangalar yani Japon çizgi romanları, son zamanlarda tasarımcıların, reklamcıların, sinemacıların ve ressamların da ilham almak için sık sık başvurduğu bir kaynak haline geldi.

Yirmi yıldan fazladır çizgi roman konusunda gazeteci, yazar ve yayıncı olarak olarak çalışan, ayrıca çizgi roman sergileri düzenleyen Paul Gravett’in yazdığı Manga: Japon Çizgi Romanının Tarihi, manganın bugüne dek yaşadığı gelişmeyi anlatıyor. Japon kültürüyle ilgili çok önemli ipuçları da veren kitap, Japonya’da kültürel hayatın değişimini ve bu değişimin içinde manganın konumunu, rolünü algılamanızı da sağlıyor.

Gravett manganın ne olduğunu, nasıl ortaya çıktığını, diğer ülke çizgi romanlarıyla ve gelenksel Japon sanatlarıyla olan ilişkisini anlatıyor. Manga sanatının arka planına da bir pencere açıyor ve okurken bir manga sanatçısının, editörünün ve asistanlarının ne şekilde çalıştığına, bir manganın nasıl yaratıldığına tanık oluyorsunuz. Manganın hem eğlenceli hem karanlık örneklerini inceleyen yazar, manganın nasıl zengin bir yelpazede dolaştığını gösteriyor. Kitapta 400′e yakın resimle, bu sanatın hem başyapıtlarından hem de marjinal eserlerinden örnekler veriliyor. “Manga Tanrısı” olarak anılan Osamu Tezuka’ya kitapta özel bir bölüm ayrılmış ve ünlü sanatçı, eserleri, hayatı ve bu sanata getirdiği yeniliklerle anlatılıyor.

Yazar, manganın sadece bilimkurgu ve fantezi öykülerinden oluşmadığını, Miyazaki’nin “Rüzgar Vadisi’nin Nausicaa’sı” adlı eseri gibi çevre sorunlarına eğilen örneklerden savaş ve kahramanlık hikayelerine, eşcinsel aşk öykülerinden spor mangalarına dekakla gelebilecek her konuda manga yazıldığını, çok sayıda şaşırtıcı örnekle gösteriyor. Banana Yoshimoto gibi dünyaca tanınan çağdaş Japon yazarları üzerinde önemli bir etkisi olan manganın, Japonlar için çok şey ifade eden bir edebiyat alanı da olduğunu ortaya koyuyor. İngiliz manga ve anime dergisi Neo’nun verdiği Neo En İyi kitap Ödülü’nü kazanan Manga: Japon Çizgi Romanının Tarihi, son derece kapsamlı bir manga rehberi. Metni Rüstem Baksoy tarafından İngilizce’den çevrilen, Japonca örneklerin de Hüseyin Can Erkin tarafından Türkçeleştirildiği kitapla ilgili detaylı bilgi almak için www.planb.com.tr/manga adresine bakabilirsiniz. Ayrıca örnek sayfaları da görüntüleyebiliyorsunuz. *Arka kapak yazısı

Din, felsefe, mitoloji ve ezoterizm konularındaki çalışmalarıyla tanınan Ömer Tecimer, 18 Eylül 2008′de saat: 19:00′da Karşı Sanat’ta “Gelenekten Postmodernizme HURUFİLİK” başlıklı bir konferans verecek.

Daha önce Gül+Haç ve Sinema:Modern Mitoloji adlı kitaplarıyla tanınan, Seksek yazarlarından Ömer Tecimer’in son kitabı Hurufilik geçtiğimiz Mayıs ayında yayımlanmıştı.

Hurufilik’e tarih boyunca çoğu zaman önyargılarla yaklaşılmıştır. Genellikle eksik ve yanlış tanıtılan Hurufilik, sapkınlık suçlamalarına maruz kalmıştır. Ömer Tecimer, Hurufilik’i önyargılardan uzak, nesnel bir şekilde inceliyor.

Hurûfî inancını ve Hurûfîlik’in tarihsel öyküsünü ayrıntılı bir şekilde aktaran Tecimer, Hurûfîlik’te harfler ve sayılar arasındaki ilişkiye, evren ve yaratılışa dair sırların harflerde aranışına, Kabala ile olan benzerlik ve farklılıklara değiniyor. Hurûfîlik’in diğer inançlar üzerindeki etkilerini inceliyor, özellikle Bektaşîlik ile olan ilişkisi üzerinde duruyor, Hurûfî inancının Osmanlı topraklarındaki yayılmasının izlerini sürüyor. Hurûfîlik’in kurucusu olan Fazlullah Esterâbâdî’yi tanıtıyor, idam edilene kadar süren etkileyici yaşam öyküsünü anlatıyor. Hurûfî şiirlerinden örneklerin de yer aldığı kitapta, korkunç bir şekilde derisi yüzülerek öldürülen ünlü şair Nesîmî’nin şiirleri ve yaşam öyküsü de anlatılıyor. Kitabın sonunda ek olarak, “Orhan Pamuk’un Kara Kitap adlı romanında Hurûfîlik” konulu bir bölüm ve kitapta geçen bazı terimlerin yer aldığı küçük bir sözlük bulunuyor. Kitapla ilgili detaylı bilgi almak için kitabın web sayfasını inceleyebilirsiniz.

Tarih: 18 Eylül 2008, Saat: 19:00
Adres: Karşı Sanat Çalışmaları
Gazeteci Erol Dernek Sokak, No:11/4 Hanif Han Beyoğlu
Telefon: (0212) 245 71 53 - 54

“Kadınlar İçin Kadınlar Tarafından”, kadına yönelik şiddete karşı bir araya gelen profesyonel ve amatör kadın fotoğrafçıların oluşturduğu bir girişim.

Kadına yönelik şiddete dikkat çekmek ve kadın kuruluşlarına maddi destek sağlamak amacındaki proje, 17 Mayıs 2005′te sanatçıların bağışladıkları fotoğrafların, bir müzayedede satılması ile başladı. İFSAK Sinema ve Fotoğraf Derneği, grubu, 2005 “Yılın Fotoğraf Ödülü”ne layık gördü. Proje, 25 Mayıs 2008 Pazar günü, Beyoğlu The Hall’da düzenlenecek bir açık artırmayla son buluyor. Açık artırmaya telefonla katılmak da mümkün. Telefon numarası: 0539 280 2059

Kadınlar İçin Kadınlar Tarafından projesinin web sitesini (www.kadinlaricin.org) ziyaret ederek proje ile ilgili detaylı bilgi alabilir ve açık artırmada satılacak fotoğrafları görebilirsiniz.

* Açık Artırmaya katılacaklar için The Hall’un adresi: Küçük Bayram Sokak No:7 Beyoğlu